فراموش خانه

هوشنگ گلشیری

                              یوسف من فتاد دی همچو قمر به چاه من...

نام افراد را مینویسم

کسانی که خط خورده اند بروند به درک!!!

کسانی هم که خط نخورده اند بمانند تا صدایشان کنم برای گزینش کردن!!!

پ.ن به یاد برتراند راسل افتادم نوشتن عقایدش روی کاغذ!هرچه چرت بود از دیدش دور انداخت و هرچه می ارزید نگه داشت!!!

پ.ن۲:امشب شب غریبی است .

پ.ن۳:دوران خواجه نصیر هم شنبه تمام میشود.خداحافظ خواجه طوسی یا به قول رفقا توسی!!!

پ.ن۴:راست میگویند هر کس از دیده برود از دل هم برود؟ای کاش اینطور باشد دلم میخواهد همه فراموشم کنند.چه حس خوبی است وقتی گمنامی...

خدایا به تو پناه میبرم از این قوم خناس...!!!

پ.ن۱:همیشه این سوال در ذهنم وجود داشته است که خدا چه میدانست که ملائک مقرب نمی دانستند و خدا با آنکه به ذات انسان آگاه بود اما او را خلق کرد!!!یحتمل اگر تمامی سوالات ذهن مشوش من حل شود این سوال لاینحل خواهد ماند...

پ.ن۲:من رسما به وجود خودم شاکیم!!!

پ.ن:از انسانهای اطرافم به شدت واهمه دارم...

 و گفته شود کیست که چاره این بیمار تواند و بیمار یقین به مفارقت از دنیا کند و ساقهای پا بهم درپیچد...

                                       اینجا نور ماه دارد

                                     کنار پنجره اتاق من...