فراموش خانه

J'aime l'Iran. Le peuple iranien amour. Dieu le bon sens dans ce pays et lumineuse...

میگویند خط امامی هستیم اما حربه ای بیش نیست.

می گویند ایرانی مسلمان هستیم و دلسوز اما تیشه به ریشه ی این مملکت میزنند...

می گفتند مگر ما میمون هستیم که از دیگران تقلید کنیم؟اما امروز میگویند فلان کس مرجع تقلید ما بود و فریاد یا مرجعنا!غریب یا مرجعنا!!!

روشنفکران ضد دین دیروز دلسوز دین و دیندار امروز شده اند!!!

خود را راستگو معرفی میکنند و دیگران را دروغگو و خائن اما خود آنچنان دروغ میگویند که انگار نه انگار دروغی بر زبانشان رانده شده و حقیقت چیز دیگری است...

نفاقی که همه جا را پر کرده است.میترسم رویه ای عادی شود برای این مردم و مملکت کما اینکه تا حد زیادی این طور شده است...

پ.ن:این همه پریشان گویی و پریشان حالی برای چیست؟ما را به کجا میبرند؟به کجا میرویم؟نمی دانم ۳۰ سال بعد یا ۴۰ سال بعد در مورد این روزهای ما چه میگویند و چه مینویسند اما...

                                   سرم به دنیی و عقبی فرو نمی آید

                                تبارک الله از این فتنه ها که بر سر ماست

                                                                                          حافظ

                                        ------------------------

نظرات هم چنان برای من خصوصی میباشد...

پ.ن:صنما...

همین!

این دل دوست دارد سه تار بزند این دل دوست دارد که کسی برایش بزند این دل دوست دارد که فقط گریه کند و شاید هم کمی سماع!

پ.ن۱:خبری شاید برای من در راه باشد که... .

پ.ن۲:شاید اینجا هم همین روزها تمام شود.خدا را چه دیدی...